تا همین جا کافی بود

کاش میشد تو چشات نیگا میکردم و هیچی نمیگفتم تا خودت از چشام بخونی که چقده دوسِت دارم.

دارم بازم دردامو میگم...با وبلاگم... آره با وبلاگم... همدم تنهاییام،شریک غمام، سنگ صبورم.

با اونیکه با اشکام اشک ریخت و با شادیام شاد شد.

تنها امیدم این بود که میتونم برات کامنت بدم و کامنتاتو ببینم اما............

اما دیگه خدا نخواست حتی نتی هم داشته باشمت...چون خدا اراده کرده دیگه نت هم نیام.

خرابم خیلی خراب.........  گفتی حالت خوب نیست؟

وایییییی سرم برات وصل کرده ن؟

فدات شم، قربونت برم، دردو بلات همه ش مال من، عمرم،زندگیم، هستیم، جونم، همه وجودم، همه کسم، همه دنیام، روحم ، جسمم، عشقم، امیدم، آرزوم.................. چرا مریض شدی؟ چرا؟

چرا از وقتی من باغبون این گل خوشکل نیستم دیگه خودتم نباید مراقب باشی؟ این نامردی نیست؟؟؟؟

منم مریضم...البته از نظر روحی.........

حوصله خودمم ندارم، حوصله زندگی کردن، حوصله مردن، حوصله بازار رفتن، حوصله خونه موندن، حوصله حرف زدن، حتی حوصله خوابیدن هم ندارم

دیگه اشکی واسه گریه کردن هم نمونده

یا دلی واسه یه خنده ی  زورکی و تلخ

دارم بدجور میسوزم.... هرچی درد دنیاس ریخته رو سرم

فقط میتونم به آوازای غمگین گوش بدم، میدونی کدوما؟

اونکه نخواست پیشم باشی، باید خودش صبرم بده

خدا گرفتی عشقمــــــــــــــــو، جواب قلبمــــــــــو بده

راستی یه اتفاق جالب:

میدونی که تمام بدبختیای من روزای سه شنبه ست! حتما بهت گفته م. خب اینش جالبه که اینبارم دارم سه شنبه میسوزم.

چند تا شعر از چندتا شاعر خوب برات بگم و..............

سه شنبه چرا تلخ و بی حوصله؟// سه شنبه چرا این همه فاصله؟// سه شنبه چه سنگین! چه سرسخت!-فرسخ به فرسخ- // سه شنبه خدا کوه را آفرید.  (مهدی اخوان ثالث)

فکرت اینجا میان گلدان است، جلوی چشم آرزوهایم،

تو خودت را بجای من بگذار، تو دلت سوخت من چه تنهایم؟

(مریم حیدرزاده)

من تمنا کردم که تو با من باشی، تو به من گفتی: هرگز، هرگز-پاسخی سخت و درشت- و مرا غصه ی این هرگز کشت

و چه رویاهایی، که تبه گشت و گذشت// و چه پیوند صمیمیت ها// که به آسانی یک رشته گسست// چه امیدی، چه امید؟!// چه نهالی که نشاندم من و بی بر گردید!!!

(حمید مصدق)

گل قشنگم........... خدا نگهدار

دوستای عزیز وبلاگیم................ شمام خدا نگهدار

دوسِتون دارم و هیچ وقت فراموشتون نمیکنم.

یا حق.............

سلام

توی این پست میخوام یه شعر کردی که مرحوم حمیدی میخوندش رو براتون بنویسم . همراه با ترجمه فارسی:

وَه ناوِ دونیا ای خودا

مَه نِه مَه سَه تک و تنیا

ای خدا! توی تمام این دنیا

من تک و تنها موندم

نه مونسی نه هاو دمی

نه دلدار و نه محرمی

نه مونسی نه همدمی

نه دلدار و نه محرمی

نَیرم وَه ناو عالم کسی

نه یارو نه فریاو رسی

تو تمام عالم هیشکیو ندارم

نه رفیقی و نه کسی که به دادم برسه

دی نَمن سَور و قرارِم

دی نَمین وَه اینتظارم

دیگه صبر و قراری برام نمونده

دیگه منتظرم نباش

دیگه منتظرم نباش

دیگه منتظرم نباش

دیگه منتظرم نباش

دیگه منتظرم نباش

سلام گلم

حیف که این حرفا فقط اینجا زده میشه.........

تنهام گذاشتی! خیلی تنهام! خیلی........

خیلی وقته سعی میکنی ازم دل بکنی اما نمیدونم هربار چرا نمیشه؟

شاید به خاطر التماسای منه!

میدونی چرا بهت زنگ نزدم؟ چرا بات حرف نزدم؟ چرا مسیج ندادم؟

نمیدونی ...........  اما من میگم برات:

واسه اینکه وقتی بات حرف میزنم میخوام داشته باشمت. میخوام مال من باشی. بغضمو نمیتونم نگه دارم. زار میزنم . التماست میکنم. غرورمو فدات میکنم.

خودم که به درک.......... میخوام تو دلخور نشی............ میترسم دل نازکت بشکنه!

میترسم بگی : اگه گریه کنی منم دلخور میشم و دیگه بات حرف نمیزنم.

میترسم احساسم نذاره اشکامو، بغضمو، غرورمو نگه دارم که دلت نشکنه.

میدونی که چقده دوست دارم.

حتما میدونی.

میخوام امروز به یکی از آرزوهات برسونمت.............. اما حق انتخاب نداری. خودم میگم کدوم آرزوت.

آرزو داشتی دوست نداشته باشم؟ بهت فکر نکنم؟ شبا به یادت نخوابم؟ صبحها به امیدت بیدار نشم؟ اشکامو به پات نریزم؟ فدات نشم؟ قربون صدقه ت نرم؟ یا اینکه وقتی میگی ترکت کنم برا همیشه، بگم چشم؟

اینا آرزو هات بود....

اما من میتونم به اون آخری برسونمت................فقط وفقط اون آخری. اما باقیشون حق خودمه.

فکر نکنی دلم میگه این کارو بکنم............ نه...............

من به درک.......... چون تو میگی .... منم میگم چشم

فدای اونی که دوسش دارم

خواسته دلم فدای خواسته دلش

بازم مث همیشه شد......... من بازم قربونی شدم. من بازم تسلیم خواسته ت شدم. من بازم دوست داشتم. من بازم فدات شدم. من بازم.............

تا حالا شده احساس کنی دیوونه ای؟

تا حالا شده احساس کنی مجنونی؟

تا حالا شده احساس کنی خیلی تنهایی؟

تا حالا شده احساس کنی هیچ همدمی نداری؟

تا حالا شده واسه نگه داشتن بغضت هی تند تند نفس عمیق بکشی که راه ترکیدن بغضت بسته شه؟

تا حالا شده واسه اینکه اشکات سرازیر نشه چشاتو به زور باز نگه داری؟

تا حالا شده بخوای داد بزنی و نتونی؟

تا حالا شده بخوای بمیری و نتونی؟

تا حالا شده بخوای سرتو بذاری رو شونه هاشو نتونی؟

تا حالا شده بخوای زل بزنی تو چشاشو نتونی؟

تا حالا شده بخوای فداش بشی و نتونی؟

تا حالا شده...................؟

اگه فدات میشم، قربون صدقه ت میرم، دورت میگردم، برات زار میزنم، دوست دارم، تنهات نمیذارم، دعات میکنم، و مهم اینکه اگه لیاقتتو ندارم باور کن دست خودم نیست. تو به بزرگی خودت ببخش.

عاجزانه از خدا میخوام:

تو رو به تمام آرزوهات برسونه. غرورتو نشکنه. محتاج نامردت نکنه. چشاتو خیس نکنه مگر از فرط شادی. رنگ غمو تا دنیا دنیاس بهت نشون نده. آبروتو جلو محرم و نامحرم حفظ کنه و خودش نگهدارت باشه.

همیشه دوست دارم

یا حق

عشق پاک ـ۱

چشم مستت روحم و روی مهت جان منست

عشق پاکت اعتقاد و دین و ایمان منست

گرچه دورم از تو و این عشق عالم سوز تو

رویت همچون آینه در پیش چشمان منست

اشک خونین،قلب خسته،سهمم از این عشق پاک!

بارلها!این جواب آه سوزان منست؟

گروصال تو مهیا گردد ای آرام جان

لمس لبهایت شفای دست لرزان منست

گر ببوسم سرخی آن گونه ی گلگونه ات

طعم شیرینش رهایی بخش زندان منست

در نمازم سجده در محراب عشقت میکنم

عمق جنت لایق این صوت قرآن منست ـ۲

گر فراقت جان عاشق را ز بنیان برکند

سر نهم بر گفته ات چون باور جان منست

حالا توضیحات:

۱ـ این غزلو خودم گفته م ( خب که چی مثلا )

۲ـ در مورد صوت قرآن هم دروغ نگفته م. من قبلا قاری قرآن بودم، مقامم دارم الان بیچاره شدم هایده گوش میدم و........

همین دیگه

تا حالا شده بمیرین؟

نشده دیگه...........

اگه همین الان بمیرین به نظرتون چی میشه؟

تصورش سخته؟

ممکن نیست؟

به عمل کار برآید...

 به نظتون این زندگی بهتره یا مرگ؟

خب حالا......................

مرگ آمد آری

                 و بدنبال شکاریست

همه خاموش از ترس

                            طعمه ی حادثه ی مردن کیست؟

من به بی بنیانی/من به بی سامانی/ من به نامردی امروز جهان خندیدم

و درون خود را / پر از آمادگی رفتن و مردن دیدم

من به ویرانی روحم انس دیرین دارم

                                               سالها هست که در دل هوس و حسرت یک

                                                                                خواب شیرین دارم

دوستی دارم که: طعنه ی حسرت و خود باختگی را میداد

با دل پر ز غرورش میگفت:

                                  چه ضعیفی ای مرد!!!!

                                  دل سنگت آیا ........ ضعف من باور کرد؟

در دلم گفتن یک لحضه وداع

                                    هرگزش ممکن نیست

بی امان مرگ ز راه آمد و گوید: کوله بارت بستی؟

                                   وای ای مرد غریب ! تو چه بیهوده زخود بشکستی!

یار و اقوام و رفیقانم را به خدا میسپرم

و حلالیت را از همه می طلبم

                                      من که اکنون دیگر....... بی رمق سوخته از فرط تبم

منتظر میمانم/در درون دل برزخ حتی

                              که تو از راه رسی

                              و همه ظلمت و تاریکی را

                                                              غرق در نور کنی

                             درد این عاشق جان سوخته را

                                                              از دلش دور کنی

قربون نظرای گلتون

ایشالله هزار سال زنده باشین

سلام دوستای گل

خیلی ببخشید......... خیلی دیر شد

مشکلات زیاد شد یهو......... منم حتی حوصله خودمم ندارم الان............ و اینکه یه دستم...شده (نمیگم تا از فضولی غش کنین)باید بادست چپ تایپ کنم که خیلی سخته. اومدم فقط جواب کامنتاتونو بدم که نگید براش کامنت دادیم این بی معرفت جواب نداد.

اگه جواب کسی از قلم افتاده همین جا ازش عذر میخوام.

خب فعلا ..............

موفق باشید...........

بازم سلام

در مورد این پست بد فکر نکنید!!!!!!!!!!!!

عشق زمینی اگه باعث نزدیکی به عشق اصلی بشه خیلی خیلی خوبه.

و تو رفتی و گمانم که همان ساعت بود

شیشه ی عمر دلم

                           ترکی بس که بزرگ اندرو پیدا شد

_ و خدا میداند _

بعد تو بس که ز خود بانگ برآورد چه بد رسوا شد!

رفتی اما ای دوست!

                            سهم من دوری و تنهایی نیست...........

_ به خداوند قسم _

                           که وداع و غم و شیدایی نیست.............

در خیالم شبها، با رخ ماه تو بود ، آسمانها روشن

و خداوند چه شاد

                          از رخ ماه رخ افروخته اش

                                                            بیخبر، عاشق چشم به در دوخته اش...

رسم عاشق کشی معشوقان به تو هم مسری شد؟؟؟؟؟؟؟؟

تو که اینگونه نبودی گل من!

                                    چه هیاهو که نینداختی اندر دل من!

آنکه بشکست دلم:

                         آشناییست که بر بال و پرش می پیچم

و صد افسوس که او

                       صد هزار عاشق دلباخته دارد که من آنجا هیچم.

سلام دوستان

تو پست قبلی قرار بود از تلاش اباالفضل براتون بگم

قبل از هرچیز باید از تمام دوستای اهل سنت عذر خواهی کنم و بگم که هرکسی یه اعتقادی برا خودش داره و منم فقط اعتقادمه و قصد توهین به مقدسات هیچ کسی رو ندارم.

میگن دست عباس که به شمشیر بود قطع شد. با اون دست شمشیرو گرفت و جنگید. اون یکی دستشم قطع شد با دندون شمشیرو گرفت و جنگید. سرش رو قطع کردن که نتونه بجنگه.

عباس توی جنگ کشته شد اما کی میگه عباس این نبردو باخت؟ چرا کسی که عباس رو کشت الگوی مردم نشد؟ چرا مردم عباس رو دوس دارن؟به خاطر وفاداریش. به خاطر عشقش. به خاطر امیدش.

عباس رو کشتن. عباس کشته شد به خاطر وفاداریش. به خاطر قولش. به خاطر امیدش . به خاطر شجاعتش. به خاطر مردونگیش.

عباس به خاطر عشقش کشته شد و یادش توی دلها بعد از هزار و چهارصد سال هنوزم مونده.

حالا.............

میخوام اینو بگم:

بجنگ. مردونه بجنگ. باختی هم مردونه باختی.

توی کارات با همه روراست باش. دغل بازی درنیار. چون اگه با این کار حتی پیروز هم بشی ارزشی نداره

اگه هزار بار زمین خوردی بازم بلند شو و ادامه بده. آخرش میرسی.

خب یا میرسی یا نه..................

اگه به خواسته ت رسیدی خوشحالی که با تلاش خودت رسیدی. به اون چیزی که خواستی با پشتکار خودت رسیدی و به خودت افتخار میکنی.

اگه به خواسته ت نرسیدی عذاب وجدان نداری که بی عرضه بودی و نرسیدی.... نه....... تو تلاشتو کردی . دیگه خدا نخواست برسی کاریش هم نمیشه کرد.

حالا در مورد خودم.............

گلم! عزیزم! جونم! .............

حتی اگه بهت نرسم. حتی اگه سخت باشه وصال. حتی اگه دلخور بشی ازم........... حتی اگه.......

بازم میام دنبالت................ بازم دوستت دارم........... بازم سعی میکنم به دستت بیارم........... میخوام با تو به عشق واقعی خدا برسم..............حتی اگه شکست بخورم بازم بلند میشم............... بازم الگوم عباسه............ عباس برا عشقش جونشو داد................ تو که نمیخوای جونمو بگیری؟ میخوای؟

سلام

توی این پست میخوام از چیزایی بگم که تاحالا جرات گفتنشو نداشتم

ادامه ش میره پست بعدی..............

میخوام بگم از غرورم که شکست، بد جورم شکست و خوب شد که شکست

زار زدم ،  گریه کردم، التماس کردم، به پاش افتادم اما زخم زبون زد. قربون زخم زبونش. کار خیلی خوبی کرد که اون حرفا رو گفت.

یه بزرگی میگه: غرور نعمتی است که خداوند به مردم ضعیف داده است.

خیلی چیزا برام ثابت شد. فکر کردم کار واسه م نشد نداره اما داشت. فهمیدم خیلی ضعیفم.......... خیلی. فهمیدم خیلی از خدا دورم. فهمیدم وقتی از روی غرور میگم در حقت نامردی میکنم،نمیتونم رو حرفم بمونم.

با طعنه گفت: آقای لوتی

یعنی نیستی........ آره نیستم و نبودم ولی سعی میکنم از این به بعد باشم. شاید تونستم............ سعیمو میکنم.

کسی که میخواد ایلیا باشه باید مرامش مرام علی، مردونگیش مردونگی علی، زندگیش زندگی علی و خلاصه الگوی زندگیش علی باشه که مال من اینطور نبود.

من نجسم............ اسم ایلیا برام زیادیه........ برام بزرگه.........برام کفره.......... ننگه برا علی که لقبش لقب من باشه.

اما دارم عوض میشم.دارم فکر میکنم چجوری عوض بشم...آدم بشم....... پاک بشم... میشم اگه خدا کمکم کنه....

میگن زمانی خدا انسان رو درست کرد شیطان قلبش رو خواست اما خدا گفت قلبش مال خودمه به هیشکی نمیدمش.

دل مال خداست و نباید جاش عوض شه.... خدا تک معشوقیه که میشه بش دل بست و نباید جاش با معشوق زمینی عوض شه. یا حتی تقسیم بشه.

من منکر عاشقی نیستم..... عشق زمینی خوبه خیلی هم خوبه........ نه اینکه به خاطرش خدا رو فراموش کنی .......خودتو فراموش کنی......... یا به خاطرش هزار و یک گناه انجام بدی هرچند اون راضی نباشه.

میخوام تلاش کنم.. دعا کنید بتونم..... نا امید نمیشم........... حتی اگه هزار بارم شکست بخورم باز بلند میشم و تلاش میکنم.

تلاشم مث تلاش اباالفضله..........

اگه عمری باشه توی پست بعدی از تلاش اباالفضل براتون میگم.......و از ناامید نشدن.........

خواستم این پست زیاد طولانی نشه..

تا پست بعدی...........